Eye-openers en ervaringen van deelnemers

Nieuwe afbeelding

Engineers hebben het niet zo over zichzelf, hun wensen, verlangens en onzekerheden. Ze praten liever over de techniek of de analyse van technische vraagstukken. Een van de ontdekkingen in de training is dat er onder die buitenkant een interessante laag zit, die nog niet zo blootgelegd is.

 

Ontdekking

Een deelnemer aan de training verwoordt het als volgt:

 

“Ik was misschien toch nog een beetje bang dat het een (te) softe training zou zijn. Ik ben een engineer en met de techniek bezig. Ik wilde meer effectiviteit in mijn werk bereiken, me ontwikkelen en ik kwam al zoekende bij deze training uit.

 

Binnen een uur na de start wees de trainer ons op de door ons gebruikte twijfeltaal. Zij bedoelde daarmee van woorden als: best wel, eigenlijk, misschien, een beetje, toch nog, zeg maar, denk ik’. Het bleek dat veel van ons dit soort termen, soms zelfs als stopwoordje, hadden. We waren daardoor niet erg duidelijk en kwamen al helemaal niet effectief over. We probeerden zo de boel te verzachten. Het was even slikken toen Marga dat zei, maar ik heb ervaren dat mijn tekst veel krachtiger werd, als ik al die ‘vulwoorden’ wegliet.

 

Gaandeweg ontdekte ik dat niet de training, maar ik zelf soft was. Ik merkte dat ik me heel snel aanpaste aan andere mensen, omdat ik door iedereen aardig gevonden wilde worden. Ik zag in dat dit overdreven is, want ik vind zelf ook niet iedereen aardig. Daardoor wilde ik daarom liever geen ‘nee’ zeggen of mijn grenzen aangeven. Daarnaast had ik veel uitstelgedrag op mijn werk, omdat ik bang was fouten te maken. Tussen mijn oren zat altijd een stemmetje dat zei: ‘het moet goed gaan, ik moet perfect, compleet, slim, doordacht zijn als ik iets inbreng, anders ga ik af. Hiermee zette ik mezelf zo onder druk, dat ik door de spanning dingen steeds uitstelde. In een vergadering was dan het agendapunt al voorbij, voordat ik de moed verzameld had iets te zeggen.

 

Het grappige was dat mijn collega engineers in de training dat net zo herkenden bij zichzelf als ik. We spraken al hetzelfde technisch jargon en nu ontdekten we nog meer overeenkomsten. Het ging me steeds meer boeien en ik merkte dat ik steviger werd.”

 

Wat een genot is het om drie maanden na de training de deelnemers weer te spreken. Op de vraag: ‘wat heeft de training je vooral opgeleverd, kreeg ik antwoorden als…

‘Ik ervaar meer rust door zelf te sturen en ben me bewust van gedachten die me belemmeren.’
‘Het is heerlijk dat ik me meer ontspannen, vrijer, zekerder, bewuster voel’
‘Ik ben bij druk veel beter in staat te overzien, zo nodig ‘nee’ te zeggen of mijn grens aan te geven’
‘Nu durf te spreken voor een groep, want ik mag best een fout maken’
‘Ik heb veel kunnen delen met anderen en ervaren dat ik er niet alleen in sta
‘Ik heb veel meer zelfvertrouwen, zelfsturing en overzicht’

 

De deelnemers hebben in het eerste blok een maatje gekozen, waar zij wekelijks/tweewekelijks contact mee onderhouden hebben tijdens de trainingsblokken. Tijdens het out-take/verankeringsgesprek blijkt dat de meesten nog steeds met hun maatje sparren en dat als heel prettig ervaren. Mensen hebben ervaren dat ze er niet alleen in staan.

 

Oogstfeest

Het gesprek over de voortgang van het afgelopen half jaar is als het oogsten van wat zes maanden geleden ontkiemd is. Voor mij als trainer is het een oogstfeest. Ik nodig u uit met ons uw eigen feestje te vieren na de training Persoonlijke Effectiviteit voor Engineers.